Papa`s boom – de wijze uil

Ik hou van rituelen. Van die kleine in het dagelijkse, die iedere dag of iedere week terug komen. En van de grote die ieder jaar of ieder seizoen terugkomen. Zoals vandaag. Vandaag zijn we, de afgelopen 8 jaar ieder jaar, appels gaan plukken op Landgoed de Olmenhorst. Negen jaar geleden is mijn vader overleden. Een man die hield van de natuur en vooral het ritme […]

Lees meer 8 Reacties

Vechten met je draken

De herfst is begonnen en dat voel je direct. Het wordt eerder donker, het is kouder. Regen, wind en zon wisselen elkaar af. Daar waar de zomer uitnodigde om te bruisen en ondernemen, nodigt de herfst uit om te vertragen en meer naar binnen te keren. Ook in de natuur is dit naar binnen gaan zichtbaar. De bladeren aan de bomen verkleuren en worden losgelaten. […]

Lees meer Laat een reactie achter

Familiedrama

Het is vijf dagen geleden we het nieuws over het familiedrama in Dordrecht te horen kregen. Vier mensen dood, een vader, moeder en twee dochters, een gezin. Vrienden en overburen van mijn schoonzus, zwager en hun kinderen. Ongeloof, verdriet. Onze kinderen die zoveel vragen hadden over het waarom. Onze jongste die op de tekening voor tante liet schrijven dat ze het zo zielig vond voor […]

Lees meer Laat een reactie achter

Mijn moeder mag niet doodgaan.

Al pratend komt ze met de koffiekopjes de keuken uitgelopen. Ik zit, zoals altijd aan de grote tafel. Dit is ons vaste ritueel op de maandagochtend, samen koffiedrinken. Ze vertelt over haar weekend en ik kijk hoe ze ondertussen de glazen koekschaal pakt. Ik volg haar bewegingen, ze zijn wat stram. Haar grijze haar netjes gekamd, steeds witter wordend, of is het het licht vraag […]

Lees meer 11 Reacties

“Het Derper Vraauwtje”

Daar staat ze, uitkijkend over de zee. Op wie zou ze wachten; haar lief? haar zoon? haar broer? Ik peil haar blik. Is het verdriet, ontreddering of een verlangen wat ik zie? De wind waait. Ze houdt haar rok en omslagdoek vast. Of is het meer zichzelf vasthouden? Daar staat ze, uitkijkend over de zee. Starend naar de krullende golven. Ondanks haar stilte pulst een […]

Lees meer Laat een reactie achter

Zichtbaar

      Stilte  Samen, telkens in licht  Tegenover de eenzaamheid.       foto: Mikhail Kalinin   In september ben ik de 10-daagse opleiding, lichaamsgerichte begeleiding bij rouw, begonnen bij Corinne de Graaf – Rouwen met Compassie. De vraag voor dit weekend, in het thema compassie, was om een ansichtkaart mee te nemen die je troost gaf. De foto voor de ansichtkaart kwam ik tegen […]

Lees meer 2 Reacties

Een ander licht

Een heerlijke zomer is het geweest. De zon doet mensen zichtbaar goed. Ik zie het in de praktijk, buiten. De warmte, het lange licht, het buitenleven; het lijkt ons meer te verbinden met onszelf en met elkaar.Ik heb met mijn gezin een deel van de vakantie op Texel doorgebracht. Zodra ik de veerboot op loop geniet ik intens. De wind, de geur van de zoute […]

Lees meer Laat een reactie achter

De Psoas – spier van de ziel –

De Psoas, ook wel de spier van de ziel genoemd. Deze naam komt vanuit de Taoïstische traditie. Een soepele en sterke psoas geeft ons aarding en laat energie stromen door spieren, botten en gewrichten. De psoas is verbonden met ons reptielenbrein, het oudste deel van onze hersenen dat onze overlevingsinstincten bestuurt. In geval van gevaar, angst of stress spant de psoas automatisch aan, klaar om […]

Lees meer 2 Reacties

En opeens is het zover!

Ken je dat gevoel dat er iets van binnen knaagt? Dat je voelt dat het niet meer klopt? Bij mij ontstond dat gevoel aan het begin van het jaar. Naast praktijk Lief Lijf werk ik nog 1 dag in de week binnen de jeugdhulpverlening. Al 17 jaar werk ik voor deze werkgever en 23 jaar in dit vak. Een leuke baan met leuke collega`s en […]

Lees meer Laat een reactie achter