En opeens is het zover!

Facebookpinterestlinkedin

Ken je dat gevoel dat er iets van binnen knaagt? Dat je voelt dat het niet meer klopt?
Bij mij ontstond dat gevoel aan het begin van het jaar.
Naast praktijk Lief Lijf werk ik nog 1 dag in de week binnen de jeugdhulpverlening. Al 17 jaar werk ik voor deze werkgever en 23 jaar in dit vak. Een leuke baan met leuke collega`s en zekerheid, maar toch….
Toch wilde ik de stap maken naar volledig werken in mijn praktijk. Geen verdeeldheid meer, maar de focus op dat waar mijn hart het meeste ligt, werken met volwassenen en kinderen in mijn praktijk.

En opeens, net voor de zomervakantie, op een zaterdagochtend, zag ik op Facebook een post voorbij komen. Iemand bood haar praktijkruimte te huur aan. Ik zag de foto`s en was direct enthousiast, mijn hart maakte een sprongetje. Zou dit het zijn?
De volgende dag heb ik contact met haar gezocht. Nee! De ruimte was al verhuurd!
Maar noemde ze, ik weet dat er op de 2e verdieping eenzelfde ruimte te huur staat. Hoopvol heb ik die maandagochtend contact gezocht met de makelaar. Het klopte, de ruimte was nog beschikbaar!
Vervolgens ging alles in een sneltreinvaart. Die woensdag ben ik gaan kijken en de week erop heb ik op vrijdagmiddag het huurcontract getekend.
Ik voel me ongelofelijk blij, vanaf 1 oktober heb ik een nieuwe praktijkruimte buitenshuis!

De afgelopen 8 jaar heb ik mijn praktijk aan huis gehad. Met een jong gezin, ondertussen mama van drie kinderen, was dat ideaal.
Maar kleintjes worden groot en mijn behoefte om privé en werk te scheiden ook.
Wanneer maak je die stap? Hoe verzamel ik moed? Wat is een goed moment? Is er wel een goed moment?
Voor mij kwam het toen ik mijn nieuwe praktijkruimte vond. Na de zomervakantie heb ik mijn baan in de jeugdhulpverlening opgezegd en gisteren afscheid genomen van een prachtig team, kinderen en ouders en van het vak wat ik 23 jaar heb uitgevoerd.

Soms is er moed voor nodig om een stap te gaan maken. Soms gaat iets sneller dan je van te voren bedenkt. Dan opeens dient een moment zich aan en ben je er al.

Ik ben benieuwd of je dit herkent, laat je het me weten?

( foto: Wendy van den Bogert)

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *